Hrebenne

Hrebenne, dość ważna miejscowość w powiecie tomaszowskim, jak na taką małą wieś dość dużo tu się działo, przynajmniej ja mam takie wrażenie. Poczynając od samego usytuowania granicy po II WŚ, działalności UPA, wysiedleń w ramach akcji „Wisła”. Przez cały okres komunistyczny ogólnie panował spokój. Po przemianach słyszało się o różnych akcjach narodowościowych, nacjonalistycznych, jak zdjęcie godła polskiego i krzyża w szkole publicznej i powieszenie „tryzuba” godła ukraińskiego itp.
Po uruchomieniu przejścia granicznego, (kiedyś był tylko drewniany szlaban, mała budka graniczna, po drugiej stronie kończył się asfalt i po horyzont co kilkaset metrów płoty z siatki). Zwiększył się zdecydowanie ruch kołowy, część osób dorabiała się na przemycie, część na różnorakich usługach dla przejezdnych itd, ale ogólnie wszystko wygląda tak bez wyrazu. Choć samo przejście wygląda ciekawie.

Na wzgórzu stoi drewniana cerkiew greckokatolicka, obecnie jest to również kościół rzymsko katolicki, mam nadzieję ze dobrze im się razem współżyje dla dobra parafii i samej cerkwi.
Jak dobrze pamiętam, cerkiew 2 lata temu przeszła remont, jak byłem tam ostatnio to właśnie brakowało całej środkowej części z kopułami. Teraz stoi odnowiona. Nadwątlone kawałki zostały wycięte i wstawiono nowe, tak jak stara sztuka budowlana mówi, na zakładkę i pozbijana drewnianymi kołkami.

Cerkiew pod wezwaniem św Mikołaja, XVII wieczna bo zbudowana została w latach 1697-1700. Przebudowana została w 1882. Do parafii należały cerkwie filialne w Małych Mostach i Siedliskach (ostatnia obecnie cerkiew nieużytkowana).

Konstrukcja zrębowa, trójdzielna, wszystkie trzy części są trójkondygnacyjne, zbudowane na planach kwadratów, nakryte ośmiobocznymi kopułami z latarniami. Poszczególne kondygnacje oddzielają szerokie okapy. Dawne pokrycie gontowe zmienione zostało na blaszane, po remoncie jednak wrócił na kopuły gont. Wewnątrz zachowały się fragmenty ikonostasu z XVII-XVIII w. z ikonami, malowanymi na deskach.

Po wojnie cerkiew została przejęta przez kościół rzymskokatolicki. W latach 1965-1984 były jednak odprawiane nieregularnie msze w rycie greckim, po 1984 regularnie. Obecnie znajduje się tutaj siedziba parafii greckokatolickiej dekanatu przemyskiego.

Obok stoi również drewniana dzwonnica z XVII wieku.

Pozostał również chyba ostatni krzyż bruśnieński, niestety napisy już się zatarły resztę pokryła biała farba.



Po remoncie pojawił się również pomnik upamiętniający deportację ludności ukraińskiej z rejonu Hrebennego, na wschód poza granice Polski i jak również na ziemie odzyskane. Nie wiem czy to ze względu na ilość mieszkańców pochodzenia polskiego chodzącego do kościoła napisy na pomniku zostały wykonane zgodnie z obowiązującym prawem, czyli w języku państwowym polskim i innym, w tym przypadku ukraińskim. jest to o tyle ciekawe że chodząc po okolicznych wsiach cmentarzach bardzo rzadko spotyka się takie sytuacje, najczęściej opisy są tylko w języku ukraińskim, zwłaszcza na pomnikach upamiętniających działania banderowców walczących z polskimi jednostkami partyzanckimi i ludnością cywilną co jest ewidentnym łamaniem prawa.

Chyba w tym roku zapadając się odsłoniły się podziemne komory grobowe lub jakieś inne piwnice, w każdym bądź razie murowane owalne stropy. Może warto sprawdzić i pomyśleć nad zabezpieczeniem terenu by komuś nie stała się krzywda.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s