Dziewięcierz – cerkwisko

Dziewięcierz, to miejscowość iście kresowa. Przed II wojną światową Dziewięcierz składał się z kilku dość luźno rozrzuconych przysiółków, głównie zamieszkałych przez rdzenną ludność ukraińską. Po 17 wrześnie 1939 roku znalazł się w obrębie kontrolowanym przez ZSRR,  następnie przez faszystowskie Niemcy i ponowne przez ZSRR po ustaleniu granic w 1945 roku. W ramach „prostowania” granic, cześć Dziewiecierza znalazła się na terenie Polski a część w ZSRR. Obecnie cześć „zagraniczna” znajdująca się na Ukrainie, nazywa się tak samo jak tu – Dziewięcierz.

Miejsce o którym tu pisze powstało w I połowie XIX wieku, choć bardzo prawdopodobne jest wcześniejsze sytuowanie tu poprzedniej cerkwi, mury i krzyże wskazują połowę XVIII wieku. Nietypowe miejsce jak na taki typ budowli. Nie wzniesiono go na wzgórzu jak stawiano okoliczne cerkwie ale w delikatnym zagłębieniu, tworząc sztucznie usypaną skarpę – taras, ogrodzoną kamiennym murem, za którym rozpościerały się strumyki i mostki nad nimi, licznie występujące w tej okolicy. W murze tym umieszczono po obu stronach bramy, wnęki w których znajdowały się kaplice. Do muru przylegała również dzwonnica i jeden z budynków przycerkiewnych. Sama cerkiew, pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego o  trójdzielnej budowie stanęła na kamiennych fundamentach, z częściowo podpiwniczoną zakrystią. Elementy podpiwniczenia zachowały się do dzisiaj. Każda z trzech części przykryta była oddzielnymi kopułami. Cerkiew została częściowo rozebrana po 1945 roku, przez wojsko rosyjskie w czasie kiedy to Dziewięcierz należał do ZSRR, Zdewastowana wróciła do Polski gdzie została rozebrana w 1951 roku. Resztę zniszczonej cerkwi pochłaniał czas i zarośla. Teraz mało kto wie jak dotrzeć w to miejsce i to że w ogóle istnieje. Miejsce znane jest jedynie okolicznym mieszkańcom i ludziom lubiącym przemierzać roztoczańskie zapomniane ścieżki.

W tym roku sytuacja się dla cerkwiska zmieniła się. Dzięki  Stowarzyszeniu Magurycz, Fundacji Światłoczułość i okolicznych wolontariuszy. cerkwisko zostało uprzątnięte, naprawiono część elementów kamiennych, murów, podwalin cerkwi, krzyże i pomnik. Coś co przez lata było zarośnięte gęstymi krzakami w końcu ujrzało światło dzienne. Wielkie wyrazy uznania dla Stowarzyszenia Magurycz które to już od kilkunastu lat ratuje kamienne zabytki, coraz częściej zapomniane przez wszystkich. Dzięki takim pracom możemy wyobrazić sobie jak mogło wyglądać to naprawdę intrygujące, bardzo klimatyczne miejsce.

Zdjęcia pogrupowane w dwóch galeriach,  na dole z ostatniej wizyty  IV /2015

Zdjęcia z IV 2015

Reklamy

5 uwag do wpisu “Dziewięcierz – cerkwisko

  1. Oczywiście,chodzi o XVIII wiek, zabrakło jednej kreski. Zostanie to jeszcze dzisiaj poprawione.
    Jeśli nadarzy się okazja chętne wesprę działania stowarzyszenia Magurycz swoimi wątłymi siłami.
    Jestem pełen podziwu dla prac jakie wykonaliście.
    Pozdrawiam

  2. Pingback: Dziewięcierz kapliczka | Powolne dreptanie po Roztoczu

  3. Pingback: Dziewięcierz kapliczka – nps3

  4. Pingback: Roztocze Południowe | iWiesio – Fotografia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s