Prusie – cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia NMP

Prusie – mała miejscowość do niedawna położona na końcu asfaltowej ślepej drogi prowadzącej z Werchraty, gdzie przez dziesięciolecia można było dalej przejść tylko polnymi drogami do Siedlisk Tomaszowskich, bądź do pasa granicznego oddzielającego ten teren od Ukrainy. Duża część map wskazywała „normalne połączenie” z kierunkiem Siedliska, Hrebenne, nie raz przekonali się o tym przyszli kuracjusze jadący do sanatorium do Horyńca Zdroju właśnie przez Siedliska Tomaszowskie, gdzie kończył się asfalt i dalsza droga prowadziła do Prusia pięknymi roztoczańskimi lasami.

Obecnie obie te miejscowości połączone są świeżutkim asfaltem, choć same Siedliska Tomaszowskie niestety tak gładkiej nawierzchni nie posiadają. Dojazd do Prusia mamy teraz już z dwóch stron, od Siedlisk Tomaszowskich, jak i od Werchraty. Wjeżdżając do wsi już z daleka możemy dostrzec ładnie zachowaną cerkiew. Obiekt jest obecnie użytkowany jako rzymskokatolicki kościół filialny parafii w Werchracie, sporadycznie odbywają się również msze obrządku greckokatolickiego.

Cerkiew powstałą w 1887 roku, pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Budowla pierwotnie powstawała na kształcie czerech kwadratów, nawa główna, prezbiterium, babiniec i przedsionek. Obecnie istnieje jeszcze przybudówka po lewej stronie prezbiterium.

Całość budynku konstrukcji zrębowej przykryta jest dwuspadowymi dachami, nad nawą znajduje się kopuła z pseudolatarenką zwieńczoną krzyżem, oparta na ośmiobocznym tamburynie. Całość obecnie obita jest blachą tak jak reszta pokrycia. Poza przedsionkiem cerkiew otoczona jest szerokim okapem, Taki sam okap jak i pokrycie dachowe znajduje się na dzwonnicy stojącej po lewej stronie wejścia do cerkwi. Dzwonnica przykryta jest dachem namiotowym. Ściany obydwu budynków oszalowano pionowymi deskami.

W odróżnieniu od większości obiektów jakie przetrwały okres wojenny, przesiedleń i zawirowań ustrojowych i politycznych tego regionu. W cerkwi tej zachowało się dużo elementów pierwotnego wyposażenia. Wprawdzie część ikonostasu została rozebrana i umieszczona jako oddzielne elementy na ścianach bocznych, jednak istnieje i można je zobaczyć. Niestety wnętrze znam tylko z internetu, podczas wizyty nie udało mi się trafić na otwarty budynek.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s