Brusno Stare – istnienie w kamieniu

Brusno Stare, miejsce o którym już kilka razy chciałem coś napisać, jednak dotknięcie tego tematu zawsze wydawało mi się jakieś takie nie do końca oddające to co chciałbym przekazać. Setki razy oglądałem wspaniałe fotki bruśnieńskiego cmentarza, mi niestety nigdy takich nie udało się zrobić. Częściej w okolicy usłyszymy o krzyżu bruśnieńskim czy brusnieńskiej kamieniarce, kamieniołomie niż o samym Bruśnie Starym. Choć mam wrażenie że dla rdzennych mieszkańców terenów Brusna, Brusno Stare jest jak by formą symbolu.

Czym było Brusno Stare i jaki wpływ wywarła kamieniarka bruśnieńska na okoliczny krajobraz, najlepiej chyba oddaje książka wydana przez stowarzyszenie Magurycz i Panią Olgę Solarz „Brusno (nie)istnienie w kamieniu”. Pozwoliłem sobie wykorzystać przekształcony tytuł książki dla tego wpisu, który wydaje mi się chyba najlepiej oddaje istnienie Brusna Starego w naszych czasach. Do niedawna jeszcze wpisując w mapy google nie otrzymywaliśmy żadnego wyniku lokalizacji. Dla mnie Brusno było zawsze przykładem jak można żyć, kiedy do tego życia nie wtrąca się polityka. Kiedyś obszar ten można było podzielić na trzy przysiółki Brusno Nowe, zamieszkałe głównie przez ludność polską, Deutschbach zamieszkały przez ludność niemiecką i Brusno Stare – zamieszkałe przez ludność ukraińską. II wojna światowa, działalność UPA oraz wysiedleńcza akcja „Wisła”, bezpowrotnie zmieniły ten świat. Istnieje Brusno Nowe, Deutschbach zmieniło mieszkańców i nazwę na Polanka Horyniecka, a Brusno Stare zniknęło z map wraz z mieszkańcami. Do dziś przetrwał kamieniołom, las który porasta nieistniejącą wieś, skrywający zanikające ślady fundamentów domostw. Pozostał też po mieszkańcach cmentarz do którego przylegają fundamenty cerkwi. Dla jednych jest to zwykły cmentarz ot z kamiennymi nagrobkami, dla innych jest wyznacznikiem krzywd i podziałów narodowo politycznych, dla jeszcze innych, nie żyjących polityką, symbolem sztuki kamieniarskiej powstałej i rozwijającej się na tym terenie. Dla mnie jest miejscem skrytym, pełnym spokoju i ciszy.

Ciesząca się coraz  większym zainteresowaniem turystyka regionalna, kresowa zaczyna ta ciszę i klimat ten, zmieniać na coraz to bardziej ucywilizowaną i głośną.

Kilka zdjęć z ostatniej wizyty w tym miejscu.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s